Ortalıkta görünmüyorsam ya blog tasarımı yapıyor ya da kişisel meselelerimle uğraşıyorumdur.Belki de uzaylılar tarafından kaçırılmışımdır, kim bilir?

Pazar, Ekim 09, 2016

Kötü gün dostu Sawako!

Sawako Kuronuma Pazar, Ekim 09, 2016

Çok Kore dizisi izlemenin yan etkisi mi yoksa iyilik olayını salaklık derecesine kadar abartmam mı bilmiyorum ama hep bir kötü gün dostu ilan edilmişliğim var! İyi günlerde arayıp sormayan bazı arkadaşlarım, sadece işleri düştükçe beni arıyorlar ya deli oluyorum!

Ben arkadaşlarıma değer veriyorum.Her kızgınlığım arttığında diyorum ki "Bak Sawako o kadar birlikte zaman geçirdiniz çocukluğunu biliyorsun, boşver takılma" ama takılıyorum!


Muhtemelen burada üstü kapalı bahsettiğim kişi bu yazıyı okuyacak, muhtemelen triplere girecek ama şu an bu umrumda değil.

Şimdi bir arkadaş düşünün, oturduğunuz yer birbirinize yakın ama arayıp sormaz.Siz arayıp sorduğunuzda da "Ne oldu ya, sen arayıp sormazdın?" gibi saçma bir tepki verir.Yalnız şöyle bir durum vardır ki son zamanlarda arayan hep sizsinizdir.Arkadaş grubundan diğer kişilerle görüşeceğinizde hep bir işi olur gelmez, nasıl olsa gelmiyor diye diye bir kez haber vermezsiniz, resim çekindiğiniz fotoğrafın altına şöyle bir yorum gelir " Keşke beni de çağırsaydınız..."

Siz üzülürsünüz, bir dahakine çağırırsınız.Yine bir işi vardır yine gelmez.

Hadi dersin, onlarla görüşmüyor da biz daha yakındık, mesafe olarak da yakınız."Görüşelim" dersin, altında saçma sapan bir şeyler arar gibi "Neden görüşmek istiyorsun?" der.Geleceğim der akşama kadar bekletir, "Çok yoruldum" der gelmez.


Sonra bir gün işi düşer "Sawako yarın şu saatte yanımda ol" der.Dürüst bir şekilde mümkün olmayacağını söylediğinizde ısrar eder, bir şekilde yolunu bulmanızı ister.Yine mümkün olmadığını söylediğinizde "Gelmek istemiyorsan söylemen yeterli" diye tribe girer.Siz yine sakinliğinizi korursunuz.

Aslına bakarsanız  o gün gerçekten işim vardı, muhtemelen işim olmasa giderdim, kızgın olsam bile ama şimdi düşünüyorum da düpedüz aptallık bu! Bir arkadaşım taa Ankara'dan ailesini görmek için gelip sınırlı tatiline bizi görmeyi de sığdırabiliyorsa bu kadar yakında olup, zaman ayırmayan insana ben neden zaman ayırayım ki?Neredeyse 1,5 yıl oldu görüşmeyeli, aramızda da maksimum 1 km var.Demek ki bizim paylaşacak hiçbir şeyimiz kalmamış.

Fedakarlık diyoruz ya, evet fedakarlık yapmak önemli ama sadece bir tarafın fedakarlık yapması karşı tarafa onu salak yerine koyması hakkını vermez.Bundan sonra bana vakit ayırmayana ben de vakit ayırmıyorum. 


10 yorum:

  1. Bence çok haklısın. Bazı insanlar gerçekten arkadaş olmayı bilmiyorlar.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bence insanların almayı bildiği kadar vermeyi de bilmesi gerekiyor.Sorun orada ortaya çıkıyor :/

      Sil
  2. yazdıkların çok yakın zamanlara kadar benim de yaşadıklarım... iyilik bende kalsın anlayışıyla idare ettiğim çok arkadaş!ım vardı... sonra bir de farkettim ki bu iyilik hep bende kalıyor ve boşverdim bana zaman ayırmayana ben de ayırmam. mazereti vardır haklıdır candır ayrı bir konu ama bu düpedüz insan kullanmak... Allah hepimizi yaşadıklarının farkına varabilenlerden eylesin... kaleminize sağlık...çok iyi ifade etmişşiniz...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. En kötüsü de hep kötü gün dostu olmak zorunda kalmak ama onların hiçbir kötü gününde yanında olmaması...Bazı şeyler karşılıksızdır olayına artık katılmıyorum, bence fedakarlıklar da karşılıklıdır yani öyle olması gerekir.Yoksa bir taraf hep sömürülen taraf olmaya mahkum kalıyor maalesef :(

      Sil
  3. Hep yaşadıklarımı yazmışsın , o keşke begi çağırsaydınız olayı çok sinir bozucu , zaten zibilyon kere seni çağırmışız ama sen gelmemişsin şimdide bu sebeple atar yapıyorlar, bak yine sinirlendim . Ben de diyorum bir daha görüşmiyecem diye ama yire görüşüyorum .

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bunu herkese açık bir sosyal medya aracında yazınca onu dışlayan kötü arkadaşlar gibi görünmemize ne demeli :(

      Sil
  4. Valla bacım. Bana kalırsa arkadaşın, sana tribe gireceğine söylemek istediklerini ona doğrudan söylemek yerine, buraya yazmaya seni ittiği için, başını ellerinin arasına alıp "sorunu" düşünmeli. Çevrende bir çok insan olur, önemli olan dost kazanmaktır ki, bu oldukça zor bir şeydir. "Paylaşacak bir şeyimiz kalmamış" bu laf bana söylense ben korkunç üzülürdüm.

    Ey kötü gün arkadaşı burayı okuyorsan bence bir düşün derim ;)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Emin ol, hiç umurunda olduğunu düşünmüyorum. O olaydan sonra üzerinden neredeyse 1 1,5 ay geçti bir görüşelim Sawako ya da nasılsın Sawako diye tık bile yok. Her şey de benden beklenmemeli :)

      Sil
  5. Küçükken iyi anlaştığın yediğin içtiğin ayrı gitmeyen insanlarla büyüğünce iki yabancı olmak ve karşı tarafın değişmesi senin aynı kalman sorun bu yaşadım gördüm. Ama çocukken mahallede oynadığım ilkokul ve liseyi hatta aynı üniversitede okuduğum hala en yakın arkadaşım olan dostumda var iyi ki var.Yani Sawakocum sorun bizde değil.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ben de değiştim Fatmacığım ama sorun değişmek değil, sorun sürekli insanları kullanmaya çalışmak.Ben hep affeden taraf oldum, her şeyi Allah'a havale ettim, ağzımı açmadım ama açmak, konuşmak bazen de kızmak gerekiyormuş yoksa insanlar hataları kabullenmekte zorlanıyorlar :/

      Sil

Yorumlarınız için teşekkür ederim! :)
Fikrinizi belirtmekten çekinmeyin..
Unutmayın!Sadece link ve hakaret içerikli yorumları yayınlamıyorum!