Ortalıkta görünmüyorsam ya blog tasarımı yapıyor ya da kişisel meselelerimle uğraşıyorumdur.Belki de uzaylılar tarafından kaçırılmışımdır, kim bilir?

Cumartesi, Haziran 20, 2015

Evcil Hayvan Değil, Aile Bireyi...

Sawako Kuronuma Cumartesi, Haziran 20, 2015


Sizi Boncukla tanıştırmış mıydım?
Kendisi bizim evcil hayvan adı altında aldığımız ama zamanla bizden biri olan aile üyemiz.

Babam bundan 4 yıl önce, yavruyken onu almıştı, uçamıyordu bile ama çok cana yakındı. Küçük zıplayabilen toplarla futbol oynardı, ona seslenince koşarak yanımıza gelirdi. Fazlaca da akıllıydı; öğretmek istediğimiz kelimeyi birkaç kez tekerleme halinde söylediğimizde ertesi gün konuşmaya başlamıştı.

Gelişinden bir yıl sonra fark ettik ki boncuk uçamıyor, kanatları dökülüyor.Ama uçamamak onu amacından vazgeçirmiyordu; eğer amacı koltukta birşeyler tıkınan bize ulaşmak ise koltuklara tırmanıyordu ya da laptop kablosuna tırmanıp yanımıza geliyordu.



Diğer kuşlar aksine ballı yem gibi tatlı şeyler sevmezdi. En çok sevdiği şeyler marul, cips ve noodle dı. Bunları yiyen kimi görürse koşarak yanına giderdi. 

Geçen yaz tatile çıktığımızda 1 haftalığına komşuya bıraktık onu... Geldiğimizde karın bölgesinde küçücük bir açık vardı.Tüylerinin döküldüğünü düşündük;  bu açıklık arada bir açıldı arada bir kapandı.

Ama ben ve ailemin yoğun olduğu doğru düzgün evde olmadığımız zamanlarda çoğaldı.Bundan 2 hafta  kadar önce hastalandı, hiç konuşmadı hiç yemek yemedi. Veterinere götürdüğümüze  depresyona girdiğini öğrendik meğer kendi tüylerini kendi koparıyormuş. Evden biri ayrıldığında, yeri değiştiğinde olabilirmiş. İlaçlarını aldık iyiye gidiyordu tüyleri tekrar çıkmaya başlamıştı ama o yeniden kopardı. Ama bize karşı çok iyiydi, hiç ısırmazdı, bizle oynardı, bu şekilde de devam etti.Son zamanlarda hiç hasta gibi de değildi. Hatta dün beraber oynadık, her zamanki boncuktu.

Ve dün gece 12 civarında onu kafesinde ölmüş olarak bulduk. Evcil hayvanımızı değil aileden birini kaybettik.

30 yorum:

  1. Başın sağ olsun.Okurken çok üzüldüm,acını hissettim.Seni iyi anlıyorum.Kendini fazla üzme,umarım güzel bir yere göç etmiştir ve orada mutlu olacaktır.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Alışınca zor geliyor, sessiz kaldı ev onsuz ama şu an o güne göre iyiyim, teşekkürler...

      Sil
  2. Ayy basın sağ olsun ya çok tatlıymış :'(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim, gerçekten de çok sevimliydi :(

      Sil
  3. yaa canım çok üzüldüm :(( benim kuşlarım da kaçmıştı. tabi seninkiyle bir olmaz ama o zaman kendimi çok boşlukta hissetmiştim anlıyorum seni..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Benim de bir kuşum kaçmıştı ama ölmesi ya da ölü halini görmek çok daha kötü...İnsan kendini suçluyor; özgürlüklerini ellerinden alıyoruz, kafeslere kapatıyoruz diye.. :(

      Sil
  4. Çok üzüldüm canım :(
    Bende besliyorum ve oda ishal olup ölmüştü.
    Biraz zaman geçtikten sonra ona benzeyen bir kuş daha aldık, onda teselli buluyoruz.
    Gerçekten de çok bağlanıyor insan.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ben bir daha evcil hayvan almayı düşünmüyorum,bir daha katlanamam buna, gerçekten kötü oldum.Bir sonrakini alırsam yine ölecek ve bu durum kısır döngü halini olacak :(

      Sil
  5. Çok yazık çok üzüldüm gerçekten onlar evin bir çocuğu gibi aksini düşünemem bile :(

    YanıtlaSil
  6. Omo... Başın saolsun. Çok tatlıymış tipi.:'(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim, çok tatlıydı hiç ısırmazdı :(

      Sil
  7. Arkadaşımın 6 yaşındaki muhabbet kuşu öldüğünde çok kötü olmuştu. Hâlinizi kısmen de olsa anlayabiliyorum. Başınız sağolsun(Tam olarak ne denir emin olamadım)

    YanıtlaSil
  8. söylicek birşey bulamıyorum...gerçekten çok üzüldüm

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ben de :( Kafesini gördüğümde kötü oluyorduk, onu da başkasına verdik :(

      Sil
  9. Off yapma yaa benim de minik Fıstık'ım öldü 3 yıl oldu :( resmen şu an aynı acıyı yaşadım seninle :(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Alışınca çok zor geliyor :( Yine çok şükür ilk güne göre iyiyim...

      Sil
  10. Çok üzüldüm :( Siz kimbilir ne kadar üzülmüşsünüzdür. Biz de yaşamıştık aynısını, bilirim çok kötüdür.
    Başınız sağolsun.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim, sizin de başınız sağ olsun :(

      Sil
  11. Gerçekten çok üzüldüm. Bizimde vardı boncuk adında öuhabbet kuşumuz. 2 yıl bizimle yaşadı.İnan öldüğünde 1 ay üzülmüştüm.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İlk iki gün baya berbattım ama şu an iyiyim...İnsan aileden birini kaybetmiş gibi üzülüyor zaten onlar da bir şekilde aile bireyi :(

      Sil
  12. ilk defa blogunu ziyaret ediyorum ve ilk okuduğum yazı bu oldu.Benim de kuşum vardı ve aynı şekilde aileden biri gibiydi çok yakındı, yanımızdan ayrılmazdı ben de onu kaybettim.Bu yazıyı okuyunca senin hangi duygularla yazdığını bildiğim için yazmak istedim sana,çok içten üzülme diyorum ama keşke benim dememle geçecek bişey olsa inşaallah en kısa zamanda üzüntün hafifler iyi geceler :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim, şükür ilk iki güne göre iyiyim... Arada bir unutup arıyor insan nerede diye ama zamanla geçecek :(
      Ayrıca yine beklerim yine gel...

      Sil
  13. İyi bilirim bu kaybetme hissini , yeri dolmaz asla ve gözler hep onu arar ... Yerini tutmaz ama yeni bir aile üyesi almak en iyisi bu dönemde , yerini tutmaz ama kolaylaştırır bu döneminizi ..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yok kesinlikle bir daha bu duruma dayanamam...Yine ölecek, yine aynı duyguları yaşacağım, kısır döndü halini alacak. Zaten onun gibisini bulmak imkansız; hiç ısırmaz, sevgi dolu, konuşkandı :(

      Sil
  14. postun böyle biteceğini düşünememiştik şok oldum O.o :(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ben de öleceğini hiç düşünmemiştim.Hala da inanamıyorum, sanki birisine emanet etmişiz de tekrar eve gelebilecekmiş gibi hissediyorum :(

      Sil

Yorumlarınız için teşekkür ederim! :)
Fikrinizi belirtmekten çekinmeyin..
Unutmayın!Sadece link ve hakaret içerikli yorumları yayınlamıyorum!