Ortalıkta görünmüyorsam ya blog tasarımı yapıyor ya da kişisel meselelerimle uğraşıyorumdur.Belki de uzaylılar tarafından kaçırılmışımdır, kim bilir?

Perşembe, Ocak 22, 2015

Bu aralar ben #2

Sawako Kuronuma Perşembe, Ocak 22, 2015

Yine aklımda saçma sapan sorular var; "Acaba zombi fikri cüzzam hastalığından sonra mı bulundu?" 

Deli gibi odamın duvarlarına resim çizmek istiyorum ama resim kabiliyetim hala cin ali den ibaret! :) 

Aileme çok düşkün oldum. Sarılıp öpmek benim gibi soğuk nevaleye uygun değil ama sürekli anne ve babama karşı sevgi gösterisindeyim.Nedenini bilmiyorum, içimden geliyor.. Onlar gibi ben de şaşkınım bu durum karşısında :)

Pek sevgili, çok da kıymetli, kendi yapımım, Bayan Uykucu Dudak'ı kuzenimin küçük kızına kaptırdım.Küçücük çantasına sokmak istedi bebeği, kıyamadım, verdim. Ayyy! Şimdiden çok özledim küçük canavarı! Tabi bebeksiz kalınca, ben de kendime yeni bir bebek yapmaya karar verdim.Şu an yapım aşamasındayım :)



Yeni yılın ilk gününü odamda temizlik yaparak geçirdim.Gereksiz istemediğim ne varsa attım, rahatladım da... Yalnız küçücük odamda yaptığım bu temizlik tüm günümü aldı! Umarım tüm yılım böyle geçmez :) 

Geçenlerde aklıma geldi bir zamanlar bizim siteye dadanan bir kedi vardı.Karda aç diye ekmek atmıştım yememişti.Meğerse bizim komşular onu salam, sucukla besliyorlarmış sahi ne oldu o kediye?


Facebook'tan sonra whatsapp da delirtmeye başladı beni...Sokakta görüp selam vermeyen tipler, whatsappta kankalı, canımlı muhabbetlere giriyorlar.Samimiyetsizler mi yoksa teknoloji mi onları samimiyetsizleştirdi bilemiyorum! 
Yine çok şey var aklımda her şey hemen olsun istiyorum. Aynı anda hem pilot hem doktor hem aktris olmak isteyen küçük çocuk gibiyim.Sabırlı olduğumu söylüyorum ama sabırsızım! Sadece zamana katlanıyorum... Hani bazıları bir şeyleri elde etmek için beklerler ve o şey kıymetli olur ya; ben de öyle değil! Beklediğim şey olmayınca hevesim kaçıyor, değersizleşiyor. Şımarık ben !

Yaşadığım şehir  neredeyse 1 hafta boyunca kara teslim oldu.Geçen defa kara dokunmayan ben 1 günlüğüne kara çıktım ve kendim için kar sezonunu kapattım ve şehrimizde kar sezonu zor kapandı, bir rivayete göre yine yağacağı söyleniyor :) Allah'tan barajlarımız dolmaya başlamış! Acaba Sapanca ne durumda?


Sonra yine pollyanna yeşerdi içimde "Dışarda buz gibi hava, sen sıcacık yatağında rahatsın.Otur yerinde akıllım!Ne diye tripten tribe giriyorsun" dedi :)

Klavyemde bir sorun var..Sanırım virüsten, tuşlar bir basıyor bir basmıyor; ekran klavyesiyle yazmak tam bir işkence!

Dikişi çok sevdim!Bazen zor bazen de bunaltıyor ama sakinleştiriyor.Bir şeyleri, kendim yaptım demesi çok hoş...Yalnız dikişte en çok zamanı; teğelleme, sökme,kalıp çıkarmada harcıyorum.Sökme beni benden alıyor! 

Cuma günü kurs 15 tatile girdiği için dikişlerin birikmiş durumda.. Doğru düzgün uyuyamıyorum onları bitiremediğimden...Evde her yer, ip ve iğne doldu!Cumaya kadar bitmesi lazım onların :) 

Kilo vermişim! Kilo sorunum olmamasına rağmen kilo vermek beni mutlu ediyor; 1 kilo olsa bile :) 


Blogumu ihmal ettim tabi bu koşuşturmalarda.. Yazacak o kadar çok şey birikti ki ! Zaman bulmam lazım.. Döneceğim rahatlıkla Cuma'dan sonra :)

Psikolojik filmler izleye izleye sanırım psikopat oldum! Yolda muhteşem 3 lü şeklinde kol kola yürüyen, tüm yolu kapatan, üstüne üstlük aheste aheste yürüyen insanları gördüğümde arkadan sağlam bir tekme atmak istiyorum. Eğer olur da bir gün bu tekmeyi atarsam benden mutlusu olmayacak ; yılların intikamı!... Sanırım bir önceki yaşam olayı olsaydı, benden sağlam bir psikopat olurdu :)

Hala insanlarla arama mesafe koyma konusunda kötüyüm. İki gülsünler yüzüme, hemen samimi oluyorum. Sonra da kendime kızıyorum. İç sesim  bu tür konularda tahammülsüz...Haklı da, umarım akıllanacağım bir gün:) 

Hayatın bazı gerçeklerini anladığım bir dönemdeyim ya da öyle olduğumu düşünüyorum. Mutluyum, huzurluyum çok şükür...Heyecanlanmayın!Hiçbir aksiyon yok hayatımda sadece yine pembe gözlüklerimi taktım :) Ne zor yaşamlar var hayatta benimkisi sadece mızmızlık !

Son olarak  hiç okumayacak olsalar da buradan bana dikiş makinesi alan ve dikiş konusunda benden iddialı olduğunu ima eden babama teşekkürler.  Anneme de sabrı için teşekkür ediyorum; o kadar söktürüp diktiriyorum sana ama biliyorsun ki ben cinsim! :) Son olarak sevgili kardeşim en çok sevdiğim kardeşim sensin! Ne yapalım başka kardeşim yok imkanlar sınırlı :) 

Tabi bir de o dönemde bana destek olan arkadaşlarıma ve takipçilerime teşekkürler ! İçimdeki Pollyanna nın ölmemesi dileğiyle .. :) 


10 yorum:

  1. Amin.. hahahaa .. harika psikopat bi yaz olmuş :D

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Değil mi? İçimde bir psikopat taraf var sanırım :)

      Sil
  2. Sonuna kadar okudum bana da teşekkür et haha :D Ben de araya mesafe koyamayanlardanım :") Alttan alır alır sonra patlarım :D O patlamalarım çok olmadı ama olanların da yüzüne bakmıyorum :D

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim canım :)) Ben de sabredip birden patlarım ama işte böyle durumlarda haklıyken haksız duruma düşüyoruz :/

      Sil
  3. kafein komasına girmişsin izlenimi uyandırdı ben de bu yazı:))) bu ara enerji dolu musun?
    hayır yani fazla enerjin varsa yütfeen bana yollaa sadece uyumak istiyorummm..
    ayrıca o dudakklarrr. maşallah çohh datluuu

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Dikiş bana çok iyi geldi, stres sinir kalmıyor, bir şeyler ortaya çıkardıkça da mutlu oluyorum :)
      Sen bir de o dudakların üstündeki tipi görsen , ailemizin sevimlilik abidesi:))

      Sil
  4. Yazmak konusunda çok başarılısın çok beğenerek okuyorum. Keşke bende böyle yazabilsem :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim :) Zamanla gelişir yazı tarzın, yazdıkça ilerlersin :)

      Sil

Yorumlarınız için teşekkür ederim! :)
Fikrinizi belirtmekten çekinmeyin..
Unutmayın!Sadece link ve hakaret içerikli yorumları yayınlamıyorum!