Ortalıkta görünmüyorsam ya blog tasarımı yapıyor ya da kişisel meselelerimle uğraşıyorumdur.Belki de uzaylılar tarafından kaçırılmışımdır, kim bilir?

Pazartesi, Haziran 30, 2014

Mim #6 - Penceremden..

Sawako Kuronuma Pazartesi, Haziran 30, 2014
Hayallerimdeki pencere, renk ve manzara bu şekilde
değil  ama tasarım bu şekilde :))

Saat akşam 9 civarıydı..Geçtim penceremin önüne, ilgimi çekecek birisini görebilmek umuduyla...Sonra birden onu gördüm...

Gecenin karanlığında, yaşadığı binadan bir hışımla çıktı, o genç kız..Suratı ifadesizdi, havanın sıcaklığına aldırmayıp koyu renk gömlek, altına jean pantolon giymeyi tercih etmişti;belki de apar topar evden çıktığı için ne bulduysa üzerine geçirmişti.Saçlarını özentisiz bir şekilde salık bırakmıştı.


Elinde sımsıkı tuttuğu mp3ü vardı bir de...Hızlıca onu cebine koydu, kulaklıkları kulağına taktı..Kimseyi duymak istemiyordu belli ki...Belki yalnız kalmak istiyordu belki de kaçmak istiyordu; birilerinden, bir yerlerden...Ama bunun için cesareti yoktu, sadece bir mp3 le ayrılmıştı yaşadığı yerden...Kaçmayı düşünse yanına bavullarını almadan çıkar mıydı o evden?Ya da bavullarını almayı düşünemeyecek kadar kırık mıydı içten?

Adımları giderek hızlandı genç kızın, hiçbir şey ilgisini çekmedi, gözleri sadece gideceği yol üzerindeydi..Çok geçmeden gecenin o karanlığında kayboldu...


Peki neydi onu böylesine mutsuz kılan?..

Mim için Düda'ya teşekkür ederim :) Bu mimin ben de benzer bir hatırası var...Hani eski yazılarımda "Kore delisi oda arkadaşım" diye bir oda arkadaşım vardı ya işte onla!Yazılarımı takip edenler bilirler, sürekli sulugöz olduğumu söyleyip dururum ama çok nadir birinin yanında ağlarım, sıkarım kendimi ağlamamak için... O zaman tam olarak neye üzüldüğümü hatırlamıyorum, tek hatırladığım kendimi ağlamamak için bütün gün tuttuğum ve akşam olduğunda ise dayanamayıp oda arkadaşımın yanında ağlamam... 

İşte o gün, ben ağlamaya başlayınca oda arkadaşım hemen odanın lambasını söndürdü ve kapıyı kilitledi, kimsenin gözyaşlarımı görmesinden hoşlanmadığımı iyi bilirdi.Apartın en üst katında oturduğumuz için  perdeyi sonuna kadar açtı..İçeri yalnızca sokak lambalarının ışıkları giriyordu.Ağlayan beni, dizine yatırdı ve saçlarımı okşamaya başladı, tıpkı bir anne gibi...Sonra bana neden ağladığımı sormadan konuşmaya başladı:

-Sawako, şimdi sokaktan bir kız geçiyor, tek başına..Sanırım korkuyor, hızlı hızlı yürüyor...Belki de kızgındır..
...
-Şimdi sokaktan bir çift geçiyor, sarmaş dolaşlar!Sanırım kız bizim aparttan,  hacı amca görmesin!..
...
Bu şekilde konuşmasına devam etti..Sonra ben neden üzgün olduğumu unuttum birden, hala da hatırlamıyorum :) O güne dair sadece üzgün olmam ve oda arkadaşımın üzüntümü bu şekilde yok etmesi kaldı aklımda...Böyle dostluklar lazım insanın hayatına...

Neyse..Duygusallığı hemen üzerimizden atıp birilerini mimleyelim değil mi?O zaman sizi mimliyorum gençler!Olaylara bir de sizin pencerenizden bakalım:) 

Misaki'nin Atölyesi (Bizim Misaki'nin yeni yeri :) )

Çelen'in Sazı

Ve bu mimi yapmak isteyen herkes mimli ! :)

17 yorum:

  1. Ellerine sağlık çok hoş olmuş okurken acaba bizim karşı apartmandan mı yazmış beni mi görmüş sawako dedim birden gömlek kot ve kulaklık üçlemesini bünyeme yapıştırmış biri olarak bir an şüphe etmedim değil :D Bu arada seni çok kıskandım aslında hayır kıskanmadım özendim benim niye arkadaşlarım odun diye sonra düşündüm beni ağlarken gören arkadaşım var mı diye aaa yok dedim kendi odunluğumu fark edip arkadaşlarıma çamur atmayı da bir köşeye bıraktım. Bu postun çok oradan oraya sürükledi beni yorumumdan da belli zaten değil mi ah neyse gene çenem açıldı kısaca ellerine sağlık diyor ve gidiyorum şuradan :D

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Belki de karşı apartmanınızdayımdır kim bilir :)) Benim böyle bir iki arkadaşım daha var ama farklı şehirlerde yaşadığımızdan ve hayat telaşına düştüğümüzden çok nadir görüşüyoruz, ancak telefonlarda ve internette :( Ben de çok odunumdur, umarım hayat senin karşına da böyle arkadaşlar çıkarır ve umarım o kişiler sana yakın yaşarlar, bol bol görüşürsünüz :)

      Sil
  2. Bu pencere fikri çok güzel ya özellikle benim gibi tembeller için, otur izle :D
    Bizimkinin kenarında da yatak var benziyor yani:)
    Arkadaşın çok iyiymiş ama :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ben de küçücük odamın kenarında duran koltuğu, odadan atabilsem yatağımı cam kenarına çekeceğim; bol bol yağmuru izlemek için :) Bir tanedir o :)

      Sil
  3. çok güzel ya..
    arkadaşın da penceren de (pencerenin tam olarak nasıl oolduğunu istediğini anladım ben )
    hikaye de.

    ^.^

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim, o pencere hayalini bir gün gerçekleştireceğim :)

      Sil
  4. Başkalarının mimini de okudum ama en duygusalı seninki olmuş. Hatta tek duygusalı mı desem.. :/ :))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim..Bu aralar fazla duygusalım :)

      Sil
  5. Masal gibi bir olay ne güzel. Severek okudum.ellerine saglik.
    Allah her daim böyle iyi insanlara denk gelmeyi nasip etsin

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Amin canım hepimize ama onların yakınımızda olmasını da nasip etsin :)

      Sil
  6. Yanıtlar
    1. Geldi canım, arada bende de aynı hatayı veriyor; blogger işte... :)

      Sil
  7. Bu mime duygusallık katılabiliyor muymuş ki?Harikasın Kuronuma!
    Senin hayallerini bilemem ama görseldeki pencere önünü almanca dersinde traummehaus (hayalimdeki ev) ödevinde kullanmıştım.Hayallerimden mi çaldın ne?
    :) :) :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hayallerimiz çakışmış olmalı ama benim hayalimdeki manzara bu değil, okyanus! İnsanın hayalleri büyük olmalı değil mi? :)

      Sil
    2. Doğru hem ne demişler Allah kuluna ulaşamayacağı şeyi hayal ettirmezmiş,Okyanus da ne kelime :)

      Sil

Yorumlarınız için teşekkür ederim! :)
Fikrinizi belirtmekten çekinmeyin..
Unutmayın!Sadece link ve hakaret içerikli yorumları yayınlamıyorum!