Ortalıkta görünmüyorsam ya blog tasarımı yapıyor ya da kişisel meselelerimle uğraşıyorumdur.Belki de uzaylılar tarafından kaçırılmışımdır, kim bilir?

Pazar, Mayıs 18, 2014

Biraz hoşgörü, biraz değer...

Sawako Kuronuma Pazar, Mayıs 18, 2014

Dün dolmuşta boş yer kalmadığı için, 3 kişilik arka koltuğa oturdum.Koltuğun diğer köşesinde 13-14 yaşında bir kız oturuyordu.Dolmuş hareket ettikten sonra, bir sonraki durakta durdu ve içeri elinde poşetlerle yanında 3-4 yaşlarında çocukla genç bir kadın bindi.

Genç kadın, bir yandan elindeki poşetleri yerleştirmeye çalışıyor diğer yandan çocuğun "Acıyor" diye sızlanmasıyla uğraşıyordu.Çocuğun eli yaraydı, sanırım dolmuşa binmeden önce düşmüştü.Duruma daha fazla dayanamayıp genç kadının poşetlerini yerleştirmesine yardım ettim ve şu konuşmalar gelişti:

"Sizi rahatsız mı ettim?Özür dilerim..."
"Hayır rahatsız olmadım.."

Oturduktan sonra:

"Oğlum gel kucağıma otur, ablayı rahatsız etme..Rahatsızlık için özür dilerim.."
"Hayır, otursun.. Rahatsız olmadım.."

Sonrasında küçük çocuk yanıma oturdu, bir süre sessizlik oldu.Küçük çocuk yola daha fazla dayanamadı ve koluma yaslanıp uyumaya başladı.Annesi durumu fark edince yine aynı şeyleri söyledi:

"Annecim ablayı rahatsız etme, gel benim koluma yaslan...Özür dilerim, rahatsızlık için.."
"Hayır, başını yaslasın..Rahatsız olmadım.."

Koluma yaslanıp uyuması beni rahatsız etmemişti, tersine hoşuma bile gitmişti.Çok geçmeden inecekleri durağa geldik ve minibüsten ayrıldılar.Arkalarından bakarken düşündüm:

"Neden bu kadar çok özür diledi?Acaba yanlış mı anlaşıldım?"diye...

Sürekli gülümseyerek yanıt vermiştim halbuki..

Aslında cevap oldukça açıktı, bunun suçu ne bendeydi ne de sürekli özür dileyen o genç annede...Bunun suçu onu bu kadar özür dilemeye iten toplumun kötü davranışıydı...Diyeceğim o ki; 

"İnsanlara biraz hoşgörü gösterin ve değer verin, kendilerini daha değerli hissedebilmeleri için...Sonra kendilerini bir sedyeden daha değersiz görebiliyorlar..."   

Not: Resim, Bangladeş'teki sel felaketinde  yüzme bilmeyip, boğulmak üzere olan  yavru geyiği kurtarmaya giden  Belal adlı bir çocuğa aittir.

21 yorum:

  1. Resim... Buna benzer bir olayı birkaç gün önce yaşadım. Gerçekten kendimi kötü hissettim. Acaba ters mi cevap verdiğimi düşündü vs şeyleri düşündüm durdum... Bu güzel yazı için teşekkürler Sawako Onee.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İnsanlar o kadar hırpalanmaya başlamış ki başkaları tarafından yaptığımız en küçük iyilik karşısında bile çekinir duruma gelmişler..

      Sil
  2. AY fotograf gözlerimi doldurdu :( Ne yapsin kadincagiz demek kac kere azarlandiki milletden, sen gülümsesende özür dileyip durmuy yazik :(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Demek ki... Aslında hep hoşgörülü bir millet olduğumuzu söyleriz ama galiba bu durum kendi halkımızda geçerli değil..

      Sil
  3. Çok doğru söylemişsin. İnsanlar biraz anlayışlı olmayı öğrenmeli!

    YanıtlaSil
  4. Malesef, yazdığın anının benzerlerini aslında hergün yaşıyoruz. Kendini üstün gören, yardımlaşmayı bilmeyen bi toplumun içindeyiz. Davranışlarımızla o toplumun arasından sıyrılıp, birazcıkta olsa onların kendilerini değerli hissetmesini sağlamalıyız.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kesinlikle haklısın, keşke bu durum diğerlerine de örnek olsa ama hiç sanmıyorum...
      Her defasında, en küçük olayda oflayan puflayan insanlarla karşılaşıyorum, çocuklu veya yaşlı bir bayana yer vermemek için uyuma taklidi yapan, yanına yerel kıyafetlerle oturan biri olduğunda bakışları değişen insanlar kaynıyor etrafımızda...

      Sil
  5. Kesinlikle sözlerinde haklısın
    nasıl bu hale geldik anlayamıyorum doğrusu nasıl bu kadar kendimizi beğendik de başkalarını küçük görür olduk cidden anlayamıyorum

    YanıtlaSil
  6. görsel ayrı dediklerin ayrı etkileyici.
    kabalığı marifet biliyoruz artık :(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bu görselin bir benzerini de Bosna'da yaşananlardan sonra gördüm..
      Küçük bir çocuk, suların içerisinde yavru köpeğini kurtarmak için havaya kaldırmıştı..
      Sanırım insanlar büyüdükçe kötüleşiyor, başka türlü açıklayamıyorum olanları...

      Sil
  7. Bir başka ilginç yazın ama yazdıklarına şaşırmadım desem yalan olur saygı ve hoşgörü sahip olduğumuz birşey olduğunu düşünüyorum, sadece kullanmıyoruz. Bir kapıyı açtığımızda, yaşlı bir amca ya da teyzenin elindeki poşeti alıp onu yürüken bile acıtan bacaklarına birazcık da olsa derman olsun diye yükünü taşıdığımızda, karşıdan karşıya geçmekte zorlanan görme yetisi olmayan birinin koluna girdiğimizde, bir yerin tarifini sorduğumuzda yada tarif ettiğimizde vb...... daha niceleri gibi saymakla bitmeyecek o kadar şey var ki bunları herhangi birinde ya da daha basit bir şeyde bile '' teşekkür ederim '' dediğimize veya teşekkür edildiğinde ''önemli değil sadece yardım etmek içimden geldi'' demekten bile aciz bir toplum olduğumuzu düşünüyorum.. Kelimeler bir çok hayalin oluşmasını sağlayan bir parçamızdır, size farklı dünyalara yönlendiren yolların oluşmasını sağlar.. Hayal etmenin gücü tartışılmaz, bilginin gücüyle oluşur okuduğunuz romanda ki ana karaktere bürünüp onun dünyasından kaybolmak gibi daha güzel bir şey olabilirmi.. evet en azından benim için yok, benim için kelimeler ve hayaller herşeydir tıpkı arkadaşlık ve dostluk bağları gibi, yeni biryle tanışmak yeni bir roman okumak gibidir, keşfetmeye değer bir dünyadır, bir insanla olan bağ küçük bir sohbet ile de olsa onun dünyasını keşfetmeye değer, tabi bu size yeni bir sohbet arkadaş veya dost kazandıracaktır.. Şu an için bildiğim bir şey var, insanlar arasından bir aşınma söz konusu, bu aşınma başlayalı çok oluyor, öyleki yıllar hatta asırlar önce bilebaşlamış olabilir ama yavaş yavaş artık farkedilecek kadar günyüzüne çıkmaya başladı. İlk aşınma neyle başladı bilmiyorum ama güvenle başladığını düşünüyorum sanırım..

    İlginç yazın için teşekkür ederim, bu kadar yazmak yeterli devam ettirecek kadar halim yok gibi, yazmaktan çok okumayı tercih ettiğimden, arkadaşlarımla olan sohbetleride uzun tutamayaşım gibi kısa süreliğine yazabildim bu kadarını yeterli gibi geldi en azından şimdilik..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok güzel anlatmışsın aslında durumu..Belki de bahsettiğin bu aşınma insanların zaaflarına yenik düşmesiyle başlamıştır, belki bir hırsla belki bir kibirle belki de umursamazlık, güvensizlik gibi diğer duygularla..
      Öyle ki her gün kullandığımız cümlelere bile yansımış bu durum; "İnsanlık ölmüş.."
      Sonumuz hayrolsun...

      Sil
    2. :))) dimi karamsarlığın ruh haline bürünmüş gibi oldu biraz, aslında yazıp direk gönderdiğimden şimdi farkettim biraz karmaşık yazmışım, öyle ki iki farklı konuyu birleştirmiştirmişimde ikisini birleştiren ortadaki kelimeleri silmişim gibi yazdığım yazılara kendimden birşeylerde katarak yazdığımdan silme dürtüm oluşuyor, bu yüzden iki farklı konuyu birleştirmiş gibi görünüyor kusura bakmazssan onu ekliyim..

      [Boşluk]

      sildiğim yerleri ekleme: '' aciz bir toplum olduğumuzu düşünüyorum '' evet burda itibaren sildiğim kısımları ekliyim kendimi olabildiğince az ilave ederek; Nenden mi böyle düşünüyorum ilginç olanda o ya bir adresi bulamayınca insanı çevresine sorma dürtüsü ele geçiri verir o anda ve sokakta size en yakın kişiye sorarsınız sonuç olarak orda yaşadığından tarif eden kişiyi bulursunuz ve yolu tarif ettiğinde teşekkür ederim dersiniz ya karşınızda ki kişinin suratında, şaşırmış gibi bakmasını beklemezsiniz doğal olarak ama işte böyle bakılınca da birşey mi oldu diye sorduğumda bir adres tarifi için teşekkür eden birini ilk defa gördüğünü söyleyince doğal olarak bu adam nerde yaşıyor acaba diye düşünmeden edemedim tabi sadece bu değil otobüste yaşlı birine yerimi vermey çalıştığımda densizin biri amcanın yanından ittire ittire geçip oturduğundan ona kalkmasını söylediğinizde karşılık olarak o amca yeni geldi ben bir saatir aykatayım ondan daha yorgunum diye cevap vermesi sonra bayağı bir soruna yol açtı ama ortamı yatıştıran o amca oldu ilk defa yaşlı birinin nedensiz yere, öküzlük yapan birinden defalarca özür dilemesi ve diğerlerininede sakin olmalarını temenni etmesi nefret ettirdi sadece, evet insanlık ölmüş gibi geliyor bunu anlatınca bun gibi daha bir çoğuyla karşılaşacağız gibi geliyor. Okumayı seven biri olarak görgü kurallarını anlatan bir kitabı suratlarına yapıştırasım var insanlara, ama düşünün bi güzel olmaz mı surata yapışık bir kitap hayal edin, kapağında hoşgörüden nasibini almamış öküz yazsa ve kitabın kapağı boyunca dolaşan küçük bir inek olsun, harry potter kitaplarını ve filimlerini izlemiş olanlar biliyordur hareket eden resimler varya onun gibi işte ara sıra möö dese çok güzel olurdu.

      Sil
    3. :))) dimi karamsarlığın ruh haline bürünmüş gibi oldu biraz, aslında yazıp direk gönderdiğimden şimdi farkettim biraz karmaşık yazmışım, öyle ki iki farklı konuyu birleştirmiştirmişimde ikisini birleştiren ortadaki kelimeleri silmişim gibi yazdığım yazılara kendimden birşeylerde katarak yazdığımdan silme dürtüm oluşuyor, bu yüzden iki farklı konuyu birleştirmiş gibi görünüyor kusura bakmazssan onu ekliyim..

      [Boşluk]

      sildiğim yerleri ekleme: '' aciz bir toplum olduğumuzu düşünüyorum '' evet burda itibaren sildiğim kısımları ekliyim kendimi olabildiğince az ilave ederek; Nenden mi böyle düşünüyorum ilginç olanda o ya bir adresi bulamayınca insanı çevresine sorma dürtüsü ele geçiri verir o anda ve sokakta size en yakın kişiye sorarsınız sonuç olarak orda yaşadığından tarif eden kişiyi bulursunuz ve yolu tarif ettiğinde teşekkür ederim dersiniz ya karşınızda ki kişinin suratında, şaşırmış gibi bakmasını beklemezsiniz doğal olarak ama işte böyle bakılınca da birşey mi oldu diye sorduğumda bir adres tarifi için teşekkür eden birini ilk defa gördüğünü söyleyince doğal olarak bu adam nerde yaşıyor acaba diye düşünmeden edemedim tabi sadece bu değil otobüste yaşlı birine yerimi vermey çalıştığımda densizin biri amcanın yanından ittire ittire geçip oturduğundan ona kalkmasını söylediğinizde karşılık olarak o amca yeni geldi ben bir saatir aykatayım ondan daha yorgunum diye cevap vermesi sonra bayağı bir soruna yol açtı ama ortamı yatıştıran o amca oldu ilk defa yaşlı birinin nedensiz yere, öküzlük yapan birinden defalarca özür dilemesi ve diğerlerininede sakin olmalarını temenni etmesi nefret ettirdi sadece, evet insanlık ölmüş gibi geliyor bunu anlatınca bun gibi daha bir çoğuyla karşılaşacağız gibi geliyor. Okumayı seven biri olarak görgü kurallarını anlatan bir kitabı suratlarına yapıştırasım var insanlara, ama düşünün bi güzel olmaz mı surata yapışık bir kitap hayal edin, kapağında hoşgörüden nasibini almamış öküz yazsa ve kitabın kapağı boyunca dolaşan küçük bir inek olsun, harry potter kitaplarını ve filimlerini izlemiş olanlar biliyordur hareket eden resimler varya onun gibi işte ara sıra möö dese çok güzel olurdu.

      Sil
    4. Çok güzel anlattım ha kusura bakma, yazdığım gibi gönderdim şimdi okuyorumda sanki iki farklı yazıyı kaynaştırıp yazmışım gibi geliyor kendimden birşeyler katarak anlattığımdan silme dürtüme engel olamadığımdan biraz karmaşık bir yazı yazmışım gibi olmuş.. ama cevabında güzel oturmuş insanlık ölmüş.. Sonumuz hayrolsun.. tam yerine oturmuş gibi:))) yazdığım yazıdaki sildiğim anlamsız kısmı yazmamış olmama rağmen özetlemiş gibisin öyleyse sildiğimi geri tekrar yazmaya çalışıyım sorun olmasa gerek tabi kendimden birşeyleri olabildiğince az katarak ekliyim,

      [Boşluk]

      ''aciz bir toplum olduğumuzu düşünüyorum..' evet tam olarak burdan sonra başlasa sorun olmaz gibi; neden aciz bir toplum olduğumuzu düşündüğüme gelirsek, bir kitap arıyordum kitabevi'nin sadece ismi olduğundan etraftaki birine sordum yolu tarif ettiği için teşekkür ettiğimde yüzünden şakın bir ifadeyle bana bakınca birşey mi oldu diye sordum ilk defa teşekkür eden birini gördüğünü söyleyince aklımdan bu adam nerde yaşıyor allah aşıkına içimden geçmedi değil, sadece bu değil otobüste yaşlı birine yer vermeye kalktığımda kalkar kalkmaz densiz öküzün biri amcayı sıkıştıra sıkıştıra fırlayıp koltuğa oturması yetmezmiş gibi kalkmasını söylediğimde, ben bir saattir ayaktayım ondan daha yorgunum diyince insanın celallenmemesi olurmu ama benim asıl dikkatimi çeken ve sinir eden etraftaki bir kaç kişiyle neredeyse kavga çıkacakken herkesi yatıştıran o amca oldu, suçsuz olduğu halde o öküzden ve etraftakilerden ve benden özür diledi, yaşlı olmak ne zamndan beri özür olmaya başadı bilmiyorum ama bu durum beni çok sinir etti, böyle öküzlerin kafasına bir kitap yapıştırasım var kitabın üzerinde hoşgörüden nasibini almamış öküz yazmalı ve küçük bir inek kapağında sürekli gezip zaman zaman möö dese cidden çok güzel olurdu, harry potter kitaplarını ya da filimlerini izlemiş olanlar bilir fotoğraftaki insanalar hareket ediyor ya ha işte öyle o inekte öyle hareket edip ara sıra möölese süper olurdu..

      Sil
    5. Çok güzel anlattım ha kusura bakma, yazdığım gibi gönderdim şimdi okuyorumda sanki iki farklı yazıyı kaynaştırıp yazmışım gibi geliyor kendimden birşeyler katarak anlattığımdan silme dürtüme engel olamadığımdan biraz karmaşık bir yazı yazmışım gibi olmuş.. ama cevabında güzel oturmuş insanlık ölmüş.. Sonumuz hayrolsun.. tam yerine oturmuş gibi:))) yazdığım yazıdaki sildiğim anlamsız kısmı yazmamış olmama rağmen özetlemiş gibisin öyleyse sildiğimi geri tekrar yazmaya çalışıyım sorun olmasa gerek tabi kendimden birşeyleri olabildiğince az katarak ekliyim,

      [Boşluk]

      ''aciz bir toplum olduğumuzu düşünüyorum..' evet tam olarak burdan sonra başlasa sorun olmaz gibi; neden aciz bir toplum olduğumuzu düşündüğüme gelirsek, bir kitap arıyordum kitabevi'nin sadece ismi olduğundan etraftaki birine sordum yolu tarif ettiği için teşekkür ettiğimde yüzünden şakın bir ifadeyle bana bakınca birşey mi oldu diye sordum ilk defa teşekkür eden birini gördüğünü söyleyince aklımdan bu adam nerde yaşıyor allah aşıkına içimden geçmedi değil, sadece bu değil otobüste yaşlı birine yer vermeye kalktığımda kalkar kalkmaz densiz öküzün biri amcayı sıkıştıra sıkıştıra fırlayıp koltuğa oturması yetmezmiş gibi kalkmasını söylediğimde, ben bir saattir ayaktayım ondan daha yorgunum diyince insanın celallenmemesi olurmu ama benim asıl dikkatimi çeken ve sinir eden etraftaki bir kaç kişiyle neredeyse kavga çıkacakken herkesi yatıştıran o amca oldu, suçsuz olduğu halde o öküzden ve etraftakilerden ve benden özür diledi, yaşlı olmak ne zamndan beri özür olmaya başadı bilmiyorum ama bu durum beni çok sinir etti, böyle öküzlerin kafasına bir kitap yapıştırasım var kitabın üzerinde hoşgörüden nasibini almamış öküz yazmalı ve küçük bir inek kapağında sürekli gezip zaman zaman möö dese cidden çok güzel olurdu, harry potter kitaplarını ya da filimlerini izlemiş olanlar bilir fotoğraftaki insanalar hareket ediyor ya ha işte öyle o inekte öyle hareket edip ara sıra möölese süper olurdu..

      Sil
    6. Anladığım kadarıyla çok dolmuşsun bu konuda ama atık böyle bir milletiz işte...Bir zamanlar misafirperverliğiyle, o güzel örf ve adetleriyle övülen bir millettik, şimdi de kendimizi bu konularda övüyoruz ama uygulamaya geçmiyoruz.Bir de bazı şeyler gerçekten okumakla olmuyor, yetiştirilmekle belki de kendini yetiştirmekle alakalı...Dediğin gibi insanlar şaşıyorlar çünkü kendilerine karşılıksız iyi şeyler söylenmesine ya da yapılmasına alışmamışlar...Güven eksikliği var toplumda..

      Sil
  8. Paylasimin kisacik ama o kadar cok sey barindiriyor ki icinde. Biraz saygi, hosgoru, sevgiyle cozulecek sorunlar buyuyorda buyuyor. Bayildim, cok begendim bence sikca boyle paylasimlar yapmamiz lazim, bir iki kisiye bile faydali olursak ne mutlu bize. Gonlune saglik, saygin ve sevgin hic eksilmesin.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yazım kalbine dokunduysa ne mutlu bana...İnşallah dediğin gibi böyle paylaşımlar insanlar üzerinde etkili olur ve onları biraz daha duyarlı olmaya iter...

      Sil

Yorumlarınız için teşekkür ederim! :)
Fikrinizi belirtmekten çekinmeyin..
Unutmayın!Sadece link ve hakaret içerikli yorumları yayınlamıyorum!